Een auto voor je gaat steeds langzamer rijden, op een kaarsrechte weg, tot je er bijna stapvoets achter hangt. Je haalt in, en een paar kilometer verderop staat de politie je al op te wachten, met een foto van de uitgelokte overtreding, waarna je mag onderhandelen over de hoogte van de boete. Welkom op de Marokkaanse weg. Ons overkwam het niet één keer, maar drie keer.
Toch kijken we met veel plezier terug op het rijden in Marokko. Anderhalve maand reden we in januari en februari met onze eigen camper door het land, met een baby en een peuter achterin. Van de witte medina van Asilah tot de rode kloven van de Anti-Atlas, en één onvergetelijke nacht op 3000 meter hoogte. Bij onze eerste reis huurden we vanuit Marrakech een paar dagen een auto om in de omgeving te touren.
In deze blog lees je hoe de wegen zijn, welke verkeersregels gelden en hoe je zonder kleerscheuren langs de politiecontroles komt. Ook vertellen we hoe tol, tanken en parkeren werken, waar je op let bij een huurauto en hoe je met je eigen auto de boot naar Marokko neemt.
Geen eigen auto mee? Een huurauto is de makkelijkste manier om Marokko op eigen houtje te ontdekken. Onze tip: huur hem via Sunny Cars, dan rijd je all-in verzekerd weg, zonder eigen risico.
→ Bekijk huurauto’s in Marokko bij Sunny Cars

Onze ervaring met rijden in Marokko
We waren twee keer in Marokko. De eerste keer reisden we met z’n tweeën vooral met de trein en de bus. Vanuit Marrakech huurden we een paar dagen een huurauto, waarmee we naar plekken als de watervallen van Ouzoud en naar Aït Ben Haddou reden. Dat smaakte naar meer.
De tweede keer namen we onze eigen camper mee: een oude alkoofcamper van zes meter. Vanaf Tanger Med volgden we de kust via Asilah en Rabat naar Marrakech en Essaouira. Langs de surfdorpjes rond Taghazout en Tamraght ging het zuidwaarts, de Anti-Atlas in, naar de Aoukerda-kloof en Tafraoute. Daarna reden we via Ouarzazate, Aït Ben Haddou en Skoura naar de Dadesvallei, dwars door de Hoge en de Midden-Atlas naar Fez en Meknes, en via Chefchaouen terug naar de boot.
→ Ontdek onze roadtrip door Marokko in drie weken
Het meeste rijden viel ons reuze mee. De wegen zijn beter dan we hadden gedacht, buiten de steden is het rustig en onderweg zie je landschappen die je vanuit een bus of trein nooit zo beleeft. Wat tegenviel, waren de politiescams, de lange afstanden en één bergweg. Daarover lees je hieronder alles.

Is het veilig om in Marokko te rijden?
Ja, als je een beetje rijervaring hebt en goed oplet. Het verkeer is anders dan thuis, maar zeker niet onmogelijk. Marokko kent wel relatief veel ernstige ongelukken, dus defensief rijden is geen slecht voornemen.
In en rond de grote steden is het druk en rommelig. Scooters schieten links en rechts langs je heen, voetgangers steken overal over en richtingaanwijzers worden spaarzaam gebruikt. Toeteren is hier vooral communicatie: let op, ik kom eraan. Houd afstand tot de auto voor je, want die doet regelmatig iets wat je niet ziet aankomen. Persoonlijk vonden wij het met de camper in de grote steden niet gevaarlijk of intensief rijden. Juist omdat we met een groter voertuig flink opvallen, houden andere weggebruikers rekening met je. Rustig rijden en de tijd nemen dus.
Zodra je de stad uit bent, wordt het een stuk rustiger. Op het platteland deel je de weg vooral met vrachtwagens, fietsers, ezels en kuddes geiten. In het donker reden we nooit. Buiten de steden is er nauwelijks verlichting, en een ezel of voetganger langs de weg zie je dan pas op het laatste moment.
Voor het grootste deel van Marokko is het reisadvies van Buitenlandse Zaken geel. Alleen de grensgebieden met Algerije en Mauritanië worden afgeraden, en daar kom je als toerist op roadtrip niet in de buurt.

Hoe zijn de wegen in Marokko?
Beter dan je denkt. Marokko legt in hoog tempo nieuwe wegen aan, dus een groot deel van wat wij reden was strak, glad asfalt. Tussen de grote steden rijd je over snelwegen, en ook de meeste nationale wegen zijn in prima staat.
De kleinere wegen zijn wisselend. Vaak smal, met hier en daar een gat, een afgebrokkelde rand of een flinke verkeersdrempel bij de ingang van een dorp. In de bergen kan een weg zonder waarschuwing overgaan in gravel.
Reken op meer reistijd dan je navigatie aangeeft. Wij reden met Google Maps en dat werkt prima, maar door de lage snelheidslimieten, de dorpen en de bochten doe je er vaak een stuk langer over. In de bergen kiest Google Maps bovendien zonder blikken of blozen de kortste route, ook als dat een weg is waar je met je auto echt niet wilt zijn. Hoe we daarachter kwamen, lees je verderop.


Welke verkeersregels gelden in Marokko?
In Marokko rijd je rechts, net als bij ons. De verkeersborden lijken op de Europese, met teksten in het Arabisch en het Frans. Een paar woorden Frans komen dus goed van pas.
De snelheidslimieten zijn 60 km/u binnen de bebouwde kom, 100 km/u daarbuiten en 120 km/u op de snelweg. Let goed op de borden, want die wisselen voortdurend. Bij de ingang van elk dorp gaat de snelheid omlaag, soms tot 40, en precies daar staat vaak de politie. Te hard rijden is dan ook de boete die toeristen het vaakst krijgen.
Iedereen in de auto draagt een gordel, ook achterin. Bellen achter het stuur mag niet, en voor alcohol geldt een nultolerantie.
Rotondes zijn een verhaal apart. Volgens de ANWB heeft het verkeer op de rotonde voorrang als er voorrangsborden staan. Staan die er niet, dan geldt rechts voorrang, en heeft wie de rotonde op komt dus voorrang op wie er al rijdt. In de praktijk wringt iedereen zich er gewoon tussen. Rijd rustig, kijk goed om je heen en ga ervan uit dat niemand op je wacht.

Heb je een internationaal rijbewijs nodig in Marokko?
Nee. Met je Nederlandse rijbewijs mag je in Marokko gewoon rijden, ook als je een auto huurt. Een internationaal rijbewijs is volgens de ANWB niet nodig.
Neem je rijbewijs en paspoort altijd mee in de auto. Rijd je in je eigen auto of camper, dan heb je ook je kentekenbewijs, je groene kaart en het invoerbewijs van de douane nodig. Hoe dat werkt, lees je verderop bij de veerboot. Bij al onze controles vroeg de politie overigens nooit naar onze papieren, maar je wilt ze wel bij de hand hebben.
→ Ontdek onze 15 Marokkotips voor je voorbereiding

Politiecontroles en politiescams in Marokko
Als er één ding is waar we je voor willen waarschuwen, dan zijn het de politiescams. Voor de Marokkaanse politie waren we vooraf al gewaarschuwd, maar het bleek erger dan we hadden verwacht. Het is het minst leuke wat we in Marokko hebben meegemaakt en het maakte het rijden niet ontspannen.
Bij de ingang van bijna elk dorp staat een controlepost, en langs de weg staat geregeld een agent met een laserpistool. Meestal word je gewoon doorgewuifd. Stop wel altijd helemaal bij een stopbord van de politie, en rijd pas verder als ze je dat duidelijk laten weten. Ook voor niet volledig stoppen kun je een boete krijgen, vertelden andere reizigers ons.
De eerste keer ging het mis op een kaarsrechte 80-kilometerweg. Een auto voor ons ging steeds langzamer rijden, tot we er bijna stapvoets achter hingen, met een rij ongeduldig verkeer achter ons. Inhalen kon alleen over de doorgetrokken streep, en na een tijdje deed Sebastiaan dat toch. Wat we niet wisten: die auto hoorde bij de politie. Er werd een foto van onze overtreding gemaakt en doorgestuurd naar de agenten een paar kilometer verderop. Daar stonden ze ons al op te wachten.
Ze vroegen voor de uitgelokte overtreding 400 dirham. Na flink onderhandelen betaalden we er 100. Van andere reizigers begrepen we ook dat onderhandelen over boetes de norm is.
Later in de reis gebeurde precies hetzelfde. Dit keer bleven we keurig achter de slakkengang hangen, kilometers lang. Om gek van te worden, maar een tweede confrontatie wilden we niet riskeren. De derde keer haalden we pas in toen de streep weer onderbroken was. Toch werden we aangehouden. Er volgde een lange discussie, de agenten namen onze paspoorten in en pas na een hele tijd discussiëren mochten we verder. We reden door met een knoop in onze maag, en de rest van de dag ging die er niet meer uit.
Wat we je daarom meegeven: neem die doorgetrokken streep bloedserieus, ook als iemand voor je met opzet de rem erop houdt. Houd je strikt aan de snelheid, zeker bij de ingang van dorpen. Knipperen tegenliggers met hun lichten, dan staat er verderop vaak een controle. En krijg je toch een boete? Blijf rustig en vriendelijk, onderhandel over het bedrag en vraag om een papieren bon. Soms mag je na het vragen van een papieren bon alsnog doorrijden, soms wordt de boete een stuk lager.
→ Ontdek de 7 dingen die wij niet leuk vinden aan Marokko

Hoe werken de tolwegen in Marokko?
De snelwegen in Marokko zijn tolwegen, beheerd door Autoroutes du Maroc. Het netwerk van ongeveer 1.800 kilometer verbindt de grote steden: van Tanger via Rabat en Casablanca naar Marrakech en Agadir, en van Rabat via Meknes en Fez richting Oujda. Ze zijn rustig, goed onderhouden en de tol valt mee.
Bij het tolhokje betaalden wij steeds contant, en dat kan overal. Bij een deel van de tolpoorten kun je ook met je kaart betalen, maar reken daar niet op en houd altijd wat dirhams bij de hand. Marokkanen rijden vaak met een Jawaz-badge door een eigen poortje, maar die heb je voor een vakantie niet nodig.
Wil je de mooiste stukken van Marokko zien, dan zit je trouwens maar een deel van de tijd op de snelweg. Naar het zuiden en de bergen rijd je over nationale wegen, en daar betaal je geen tol.

Tanken in Marokko: hoe werkt het?
Tanken is in Marokko makkelijker dan thuis. Je hoeft niet eens uit te stappen: bij elk tankstation staat een pompbediende die de tank voor je vult. Diesel en benzine kosten overal ongeveer hetzelfde, ook langs de snelweg. Wij betaalden meestal contant.
In de steden en langs de grote wegen vind je tankstations genoeg. In de bergen en het zuiden liggen ze verder uit elkaar, dus vertrek daar met een volle tank. Op een bergweg als de R704 tussen Boumalne Dades en Agoudal kom je bijvoorbeeld geen enkel tankstation tegen.
Leuke tip: op weg van de Anti-Atlas naar Ouarzazate stopten we bij een tankstation dat je daar niet verwacht: Gas Haven, met een Amerikaans uithangbord, oude pompen en roestige auto’s ervoor. Tanken kun je er niet, want het is het filmdecor van de horrorfilm The Hills Have Eyes uit 2006. Een leuke fotostop als je er toch langskomt.

Parkeren in Marokko: hoe werkt het?
In bijna elke stad en bij elke bezienswaardigheid staat wel een parkeerwachter, vaak in een fluorescerend hesje. Hij houdt een oogje op je auto en krijgt daar bij vertrek een kleine vergoeding voor. Dat is in Marokko de normale gang van zaken.
In Rabat en Marrakech zochten we bewust een bewaakte parkeerplaats op, die we vonden via de app Park4Night. Met een camper vol spullen voelde dat een stuk veiliger dan langs de straat aan de rand van de medina. In Fez parkeerden we overigens wel langs de straat. Laat in elk geval geen tassen of waardevolle spullen in het zicht liggen.
Met de auto de medina in? Niet doen. De straatjes zijn smal en vol mensen, scooters en ezelkarren, en vaak lopen ze dood. Parkeer erbuiten en loop het laatste stuk.

Rijden in het Atlasgebergte
De grote bergpassen zijn goed te doen. De bekendste is de Tizi n’Tichka tussen Marrakech en Ouarzazate, een geasfalteerde weg met veel haarspeldbochten die tot ongeveer 2.260 meter klimt. Je deelt hem met vrachtwagens en bussen, dus haal alleen in waar je ver vooruit kunt kijken. In de winter valt er geregeld sneeuw en gaat de pas soms een paar dagen dicht.
Met de camper namen wij ook een andere bergweg. Het plan was simpel: net als in de Rozenvallei wilden we de Dadeskloof een stukje inrijden, weer terug naar beneden en daarna hetzelfde doen in de Todrakloof.
Het liep anders. Door een paar inschattingsfouten en de routesuggesties van Google Maps reden we de Dadeskloof helemaal uit, de bergen in, over de R704 richting Msemrir en Agoudal. Toen we doorhadden waar we zaten, besloten we maar door te rijden en aan de andere kant naar beneden te gaan. Alleen bleek die weg toen nog lang niet af. Steil of gevaarlijk werd het nergens, maar met zes meter camper op een onverharde bergweg waarvan je niet weet hoe hij verdergaat, zit je niet bepaald ontspannen achter het stuur.
De plek die we voor de nacht in gedachten hadden, bleek niet geschikt, en zo stonden we die nacht op 3000 meter hoogte. De volgende ochtend hingen er ijspegels aan de camper. Bitterkoud, maar wat was het mooi daarboven.
Daarna hadden we het wel gehad. De Todrakloof en de Sahara bij Merzouga lieten we schieten; die hadden we bij onze eerste reis allebei al gezien.
Inmiddels is de R704 volgens recente reisverslagen grotendeels geasfalteerd. Het blijft wel een hooggelegen bergweg, en in de winter ligt er regelmatig sneeuw, waardoor hij soms dicht gaat. Ga je deze kant op, vraag dan in Boumalne Dades of Msemrir even hoe de weg erbij ligt. Dat geldt voor de meeste kleine bergwegen: die kunnen onverwacht overgaan in gravel of smaller worden dan je lief is.
Wat we vooraf niet hadden verwacht: de bergen werden het hoogtepunt van onze camperreis. We dachten dat de surfdorpjes aan de kust met hun zon en stranden het leukst zouden zijn, maar de ritten door de Anti-Atlas en later door de Midden-Atlas richting Fez waren beeldschoon. Daar was het rijden zelf al een belevenis.
→ Ontdek de 16 leukste dingen om te doen in het Atlasgebergte
→ Ontdek de Sahara bij Merzouga



Rijden met de camper in Marokko
Met een gewone camper kom je in Marokko bijna overal. Onze alkoofcamper is geen terreinwagen, en dat merkten we hier en daar, maar de grote wegen, de kust en zelfs de kloven van de Anti-Atlas waren prima te doen.
Wat we anders deden dan met een huurauto: kleine bergwegen vooraf beter bekijken voor we eraan beginnen, en met de camper nooit in de buurt van een medina komen. Zet hem liever op een camping of bewaakte parkeerplaats aan de rand van de medina.
Heb je kinderen achterin? Plan dan korte etappes. Onze baby protesteerde luidkeels tegen rijden als hij niet sliep en weigerde ook geregeld om in de camper te slapen, waardoor de lange rijdagen voor ons allemaal zwaar waren. Liever een dag extra dan een dag te lang achter het stuur.
→ Ontdek al onze tips voor met de camper naar Marokko

Een auto huren in Marokko: waar let je op?
Bij onze eerste reis huurden we in Marrakech een paar dagen een auto, om onder meer de watervallen van Ouzoud en Aït Ben Haddou te bezoeken. Die vrijheid beviel ons goed: stoppen waar je wilt en zelf bepalen hoe lang je ergens blijft.
Voor de borg heb je een creditcard op naam van de hoofdbestuurder nodig, want zonder creditcard huur je in Marokko geen auto. De meeste verhuurders hanteren een minimumleeftijd van 21 jaar, en vaak moet je je rijbewijs al een jaar of twee hebben.
Kies een verzekering zonder eigen risico. Met alle krappe parkeerplekken, scooters en gaten in de weg heb je zo een kras of deuk te pakken. Wij verloren ongemerkt een wieldop, maar dat was nu geen extra kostenpost. Maak bij het ophalen foto’s en een filmpje van de hele auto, inclusief bestaande schade, de banden en de tankmeter. Haal de auto bij voorkeur op bij het vliegveld, dan rijd je meteen de stad uit in plaats van je eerste kilometers tussen de scooters te zigzaggen.
Onze tip: boek je huurauto via Sunny Cars. Daar zijn de belangrijke verzekeringen al inbegrepen, zonder eigen risico, dus aan de balie hoef je niets meer bij te kopen.
→ Bekijk huurauto’s in Marokko bij Sunny Cars
Een gewone auto is genoeg voor de meeste routes, ook over de Tizi n’Tichka. Onverharde pistes en offroad rijden zijn bij de meeste verhuurders niet verzekerd, dus wil je de woestijn of afgelegen bergwegen in, dan heb je een 4×4 nodig en lees je de voorwaarden goed. Met een Marokkaanse huurauto mag je de grens niet over, ook niet naar Ceuta en Melilla, en dus ook niet met de boot naar Spanje. Lever je de auto op een andere plek in, dan betaal je meestal een toeslag.
Liever helemaal niet zelf rijden? Tussen de grote steden reis je prima met de trein, zoals wij bij onze eerste reis deden.
→ Ontdek onze treinreisroute door Marokko langs 6 steden


Met je eigen auto naar Marokko: hoe werkt de veerboot?
Rijd je zoals wij met je eigen auto of camper, dan neem je de veerboot. De kortste en meest gebruikte oversteek is die van Algeciras in Zuid-Spanje naar Tanger Med, met meerdere afvaarten per dag. Er varen ook boten vanuit onder meer Tarifa, Almería en Motril.
Neem je kentekenbewijs mee, dat in Marokko carte grise heet, en je groene kaart. Check of het vakje MA voor Marokko daarop niet is doorgestreept, want in dat geval valt deze bestemming niet onder jouw verzekeringsdekking. De ANWB raadt aan de originele papieren groene kaart mee te nemen en geen afdruk van een digitale versie. Dekt je verzekering Marokko niet, dan schijn je aan de grens een kortlopende verzekering te kunnen afsluiten.
Na aankomst in Tanger Med registreert de douane je auto op je paspoort en kentekenbewijs voor tijdelijke invoer. Het invoerbewijs dat je meekrijgt, bewaar je goed: je laat het zien als erom gevraagd wordt en levert het in als je het land weer verlaat. Je auto of camper mag maximaal zes maanden per jaar in Marokko zijn.
→ Ontdek hoe je de veerboot naar Marokko voorbereidt
Lees je ons graag vaker? Kies The Orange Backpack als voorkeursbron in Google, dan zie je onze tips vaker in je zoekresultaten.
Meer tips voor je reis naar Marokko